ขยะแห่งตระกูลเคานต์ (Trash of the Count’s family)

 

นิยายแปล ขยะแห่งตระกูลเคานต์ (Trash of the Count’s family)

บทนำ

เมื่อผมลืมตาตื่นก็พบว่าตัวเองอยู่ในนิยาย

(กำเนิดวีรบุรุษ)

(กำเนิดวีรบุรษ)เป็นนวนิยายที่เน้นเรื่องการผจญภัยของพระเอกและผองเพื่อน เชว ฮัน เป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ถูกส่งไปยังมิติที่ต่างออกไปจากโลกพร้อมกับบททดสอบการเป็นวีรบุรุษหลากหลายรูปแบบ ภายในดินแดนตะวันตกและดินแดนตะวันออก

ผมได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เป็นพระเอกที่ชื่อ เชว ฮัน แต่เป็นเพียงตัวขยะไร้ค่าของครอบครัวท่านเคานต์ซึ่งเป็นครอบครัวขุนนางที่ดูแลพื้นที่ของหมู่บ้านแห่งแรกที่ เชว ฮัน ย่างกรายไปถึงเพื่อเริ่มต้นบททดสอบการเป็นวีรบุรุษ

ปัญหาคือก่อนที่ เชว ฮัน จะมาเยือนนั้นหมู่บ้านที่เขาอาศัยอยู่ถูกคนจากองค์กรลับลอบสังหาร คนที่เขารักล้วนตายเกือบทั้งหมด ทำให้ เชวฮัน มีความโกรธแค้นและอาฆาต เขาพร้อมที่จะฆ่าคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทั้งหมดให้ตายตกตามกันไป

ปัญหาใหญ่กว่านั้นคือขยะโง่เง่าเช่น คาร์ล เฮนิตัส คนที่ผมครอบครองร่างอยู่ กลับไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวถึงสิ่งที่เกิดขึ้น เขาเข้าไปหาเรื่อง เชว ฮัน ก่อนที่จะถูกพระเอกของเรื่องทำร้ายร่างกายในที่สุด

“… นี่มันเป็นปัญหาแล้ว”

ผมรู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ได้ตลกเลยสักนิด มันเป็นเรื่องที่โคตรจะจริงจังเลย ผมไม่อยากโดนอัดจนเละ ! แต่มันก็น่าจะพยายามลองดูกับชีวิตใหม่ที่ได้เป็นนี้สักตั้งล่ะนะ..

 

กลุ่มลับ บทที่ 1-50  ราคา 50 KPoint

 

 

บทที่ 100 รู้สึกว่า 4 (2)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 100 รู้สึกว่า 4 (1)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 99 รู้สึกว่า 3 (2)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 99 รู้สึกว่า 3 (1)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 98 รู้สึกว่า 2 (2)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

 

บทที่ 1 ขยะแแห่งตระกูลเคานต์ (Trash of the Count’s family.) บทนำ เมื่อผมลืมตาตื่นก็พบว่าตัวเองอยู่ในนิยาย (กำเนิดวีรบุรุษ) (กำเนิดวีรบุรษ)เป็นนวนิยายที่เน้นเรื่องการผจญภัยของตัวละครหลัก เชว ฮัน เป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ถูกส่งไปยังมิติที่ต่างออกไปจากโลกพร้อมกับบททดสอบการเป็นวีรบุรุษหลากหลายร ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เมื่อผมลืมตาตื่น  1 (1) ชายหนุ่มรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังแตะร่างกายของเขาอย่างอ่อนโยน มือที่หยาบกระด้างทำให้เขารู้สึกถึงมือของพ่อแม่ที่ทำงานอย่างหนักและเหน็ดเหนื่อย มันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเป็นอย่างมาก “นายน้อย เช้าแล้วขอรับ..” แต่เสียงนั้นช่างกระด้างและบาดลึกนักจนเขาอดรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่าง ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เมื่อผมลืมตาตื่น 1  (2) “มันจะคุ้มค่ากับความพยายาม….” ต้องพยายามเลี่ยงสงครามที่จะเกิดขึ้นและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ในตอนนี้สถานการณ์ของเจ้าขยะอย่างคาร์ลอาจจะดีกว่าเดิมเมื่อตอนนี้เขาได้กลายเป็น ‘คิมร็อกโซ’  ตำแหน่งที่ตั้งของเมืองที่เขาอยู่ตั้งอยู่ในทวีปตะวันตกทำให้เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เมื่อผมลืมตาตื่น 2  (1) คาร์ลมองไปยังจานที่อยู่บนโต๊ะก่อนที่จะเลือกตักสลัดผลไม้หลังจากที่เติมกระเพาะด้วยซุปและขนมปังไปก่อนหน้านี้แล้วและตอนนี้กำลังจะเลือกลองชิมอาหารใหม่ๆดู ผลไม้ที่อยู่ในสลัดจานนี้มีผลคล้ายส้มแต่สีคล้ายกับองุ่นเขาพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตักเข้าปากไป “อืมมม….” รสหว ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เมื่อผมลืมตาตื่น 2  (2) “รอน” “ ขอรับ….นายน้อย” “ทำไมเงียบไป….มีอะไรหรือเปล่า?” “ขอโทษด้วยขอรับ…นายน้อย” “ไม่ต้องขอโทษข้าหรอกนะ…” รอนมีสีหน้าที่ดูแปลกไปแต่คาร์ลไม่ได้สนใจเขาเพียงแค่เก็บเช็คที่ได้ใส่ในกระเป๋าก่อนจะนึกได้ว่าเขายังไม่ทราบวันเดือนปีตั้งแต่ที่ได้เข้ามาอยู่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ได้พบกัน 1 (1) คาร์ลมักจะคิดอะไรไม่ออกเมื่อมีอาหารที่แสนอร่อยวางอยู่ตรงหน้า เขาไม่สามารถแม้แต่จะห้ามปากของตนเองในการชื่นชมรสชาติของอาหารที่ละลายอยู่ในปากของเขาเลยสักครั้ง “อื้ม….อร่อยมาก” รองพ่อบ้านฮันส์รู้สึกตกใจกับประโยคที่ออกมาจากปากของคาร์ล ในตอนนี้คาร์ลนั่งอยู่เพียงลำพังบนโต๊ะอาหา ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ได้พบกัน 1 (2) ตอนนี้บนโต๊ะมีแต่ความว่างเปล่า กระดาษที่ถูกเขียนด้วยตัวอักษรเกาหลีอย่างเป็นระเบียบได้ถูกเผาเป็นจุณไปหมดแล้ว เขาจำเป็นต้องเผากระดาษพวกนี้เพื่อป้องกันตนเอง ในที่แห่งนี้อาจไม่มีใครรู้ภาษาเกาหลีแต่เขาก็ต้องระมัดระวัง เขาสั่งให้ข้ารับใช้ทุกคนห้ามเข้าห้องก่อนได้รับอนุญาตด้วยเช่นกัน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ได้พบกัน 2  (1) ‘เขาจะถูกไล่ออกจากประตูเมืองในตอนเช้า’ เชวฮัน มุ่งหน้าไปยังทิศทางตามที่ชาวบ้านผู้รอดชีวิตได้บอกเอาไว้ หลังจากที่เขาฝังศพชาวบ้านอันเป็นที่รักเสร็จสิ้นเขาก็มุ่งหน้าเข้าสู่เมืองเวสเทิร์นทันที เชวฮัน ถูกส่งเข้ามายังโลกใบนี้ในขณะที่เขายังเรียนชั้นมัธยม แต่เขาก็อยู่ที่นี่เป็นเวลาหล ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ได้พบกัน 2  (2) คาร์ลเดินไปตามถนนอย่างสบายๆ หากผู้ใดสังเกตเห็นว่าเป็นเขาต่างก็รีบหันหลังและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่นี่ต่างหลีกเลี่ยงที่จะเข้าใกล้เขากันทั้งนั้น ‘มันต่างจากเกาหลีจริงๆสมกับที่เป็นเมืองแห่งจินตนาการ’ คาร์ลมองไปรอบๆถนนที่เต็มไปด้วยร้านค้าย่อมๆเรียกว่าเป็นตลาดที่อยู่ในโลกจิ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ได้พบกัน 3 (1) คนเราจะมีอารมณ์โกรธปะทุขึ้นเมื่อใด? มันน่าจะเกิดขึ้นเมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับศัตรูที่แกร่งกว่าตนหรือเจอกับมนุษย์โง่เง่าน่ารำคาญที่คอยก่อกวนอารมณ์ของคุณไม่ต่ำกว่า 5-6 ครั้ง ซึ่งกรณีของคาร์ลน่าจะเป็นประการหลัง คาร์ลไปกระตุ้นอารมณ์โกรธของเชวฮันเป็นครั้งที่ 5 ก่อนจะโดนตี ‘จะกระตุกหน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ได้พบกัน 3 (2) ‘ห่างจากประตูเมืองประมาณ 100 ก้าว’ นั่นคือตำแหน่งที่เชวฮันจะกระโดดข้ามกำแพงเมือง คาร์ลจับเหล้าในมือไว้แน่นก่อนรีบวิ่งไปยังจุดที่คาดว่าจะเจอเชวฮัน ในตอนนี้มีคนอยู่บริเวณถนนรอบเมืองอยู่ไม่มากนักเพราะที่นี่เป็นย่านที่พักอาศัยทำให้คนส่วนใหญ่เลือกที่จะเข้านอนกันแล้ว คาร์ลสูดลมหายใจ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ได้พบกัน  4 เชวฮันค่อยๆพยุงร่างกายตัวเองลุกขึ้นยืนโดยอาศัยกำแพงเมืองเป็นเกาะยึด ร่างกายของเขาเซไปด้านซ้ายเล็กน้อยอาจเป็นเพราะข้อเท้าของเขาที่มีอาการบาดเจ็บ แต่คาร์ลไม่ได้เข้าไปช่วยพยุงใดๆเพราะเท่าที่ทำอยู่ในตอนนี้ก็มากเกินพอแล้ว คาร์ลบอกเชวฮันให้เดินตามเขาไปก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ที่อย ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8  เอามันออกมา 1 ตกดึกสงัด ขณะนี้รองพ่อบ้านฮันส์ยืนอยู่ต่อหน้าท่านเคานต์เดอรัช เขากำลังรายงานเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในขณะที่เคานต์เดอรัชนั่งฟังเงียบๆจนกว่าฮันส์จะรายงานจบ “นายน้อยกำลังพักผ่อนในห้อง” ฮันส์เสร็จสิ้นการรายงานก่อนที่ท่านเคานต์เดอรัชจะเอ่ยสรุปขึ้น “คนขับรถม้ารายงานว่าคาร์ลไปที่ร้ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 เอามันออกมา 2 (1) คาร์ลถือถุงขนาดใหญ่กว่าถุงเมื่อวานถึง 2 เท่า ขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังยอดเนินเขาของสลัมและสองพี่น้องก็มาทักทายเขาเช่นเคย เด็กๆยังคงปิดปากเงียบเมื่อพวกเขามองเห็นคาร์ล ก่อนที่เขาจะหยิบห่อกระดาษเล็กๆ 2ถุงยื่นให้เด็กๆ “รับไปสิ”   เด็กหญิงเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ เขาก้มมองเด็กหญิงท ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 เอามันออกมา 2 (2) “ได้ กินให้หมด” คาร์ลโยนขนมปังในถุงทั้งหมดลงในโพรงของต้นไม้โดยไม่ต้องห่วงว่ามันจะไหลเข้าไปทิศทางใด ไม่ต้องกังวลเพราะมันจะหายไปในความมืดซึ่งบัดนี้ความมืดของมันเริ่มเบาบางกลายเป็นสีเทา มันเริ่มมีแสงสว่างแล้ว ‘ฉันคิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องไปหาเงินเพิ่มแล้ว….’ คาร์ลเทขนมปังใน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 เอามันออกมา (1) รองพ่อบ้านฮันส์สั่งให้ข้ารับใช้คนอื่นไปตามเชวฮันมาแทน “ตอนนี้เขาอยู่ไหน?” “อ่า…เขาอยู่กับรอนและบารอคในห้องครัวขอรับ….” หัวใจของคาร์ลกระโดดโลดเต้นด้วยความลิงโลดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องหนังสือ อ่า….ทั้งสามคนอยู่ด้วยกันนี่เป็นสิ่งที่เกินคาดมาก “เท่าที่กระผมทราบด ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 เอามันออกมา 3 (2) [อ่านฟรี] โรสลินและล็อค หนึ่งคือเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งกำลังเดินทางกลับไปยังอาณาจักรของเธอหลังจากที่รอดตายจากการลอบสังหารและอีกคนเป็นเด็กที่ได้รับบาดเจ็บ และแน่นอนว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเขาคือทายาทของราชาหมาป่า ….มันเป็นไปได้ที่เขาอาจจะกลายร่า ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 11 เอามันออกมา 4 (1) ‘นายน้อยกระผมได้ฟังมาจากรองพ่อบ้านฮันส์แล้ว กระผม…รอน…จะทำทุกอย่างที่สามารถทำได้เพื่อให้แน่ใจว่านายน้อยจะเปล่งประกายที่สุดในเมืองหลวง’ ไหล่ของคาร์ลสั่นขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาเดินทางออกจากคฤหาสน์เฮนิตัส เขากำลังคิดถึงบทสนทนาที่เขามีกับรอนทันทีที่ตื่นมาในตอนเช้า ‘น ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 11 เอามันออกมา 4 (2) สำหรับคนที่ชอบเรื่องราวเกี่ยวกับพลังศักดิ์สิทธิ์โบราณเช่นเขานับว่าเป็นสิ่งสำคัญในการหาข้อมูลเพิ่มเติมแต่ข้อมูลเหล่านี้กลับจบลงอย่างรวดเร็ว มันกลับมาพูดเรื่องอาหารและเรื่องไร้สาระอื่นๆ คาร์ลจะต้องตัดบทการสนทนาให้เร็วที่สุด ~ ข้าไม่คิดว่าข้าจะยอมแพ้ต่อการได้ทดลองลิ้มลองรสชาต ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 12 เอามันออกมา 5 (1) [อ่านฟรี] แปะ! แปะ! แปะ! เสียงตบเบาๆดังขึ้น แม้แต่ลูกแมวที่แข็งแรงก็สะท้านได้ พวกมันยังคงจ้องไปที่คาร์ลเท่านั้น คาร์ลคิดถึงช่วงเวลาที่ได้พบกับเชวฮันเป็นครั้งแรก ตอนนั้นลูกแมวขนสีเงินที่ได้รับบาดเจ็บส่งเสียงขู่เชวฮัน ขณะที่ลูกแมวขนสีแดงเข้มกำลังสะอื้นอยู่ข้างๆ ‘ลูกแมวสีเงิน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 12 เอามันออกมา 5 (2) บิลอสมีท่าทางชะงักนิ่งไป ขณะที่เขาถามคาร์ลที่กำลังจิบชาและมองออกไปนอกหน้าต่าง “นายน้อยดูเหมือนท่านจะเปลี่ยนไป?” เมื่อคาร์ลหันกลับมามองบิลอส เขาก็ส่งยิ้มให้คาร์ลเต็มหน้า คาร์ลลดมือของเขาไปวางที่คางพลางจ้องมองไปที่บิลอส “นายน้อยดูแตกต่างจากชื่อเล่นของท่านนัก” “ชื่อไหน? ขยะไร ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 13 เอามันออกมา 6 หลังจากที่คาร์ลสะใจได้เล็กน้อยก็ต้องเย็นวาบไปทั่วลำคอ นั่นเป็นเพราะรอนดื่มชามะนาวโดยไม่มีข้อโต้แย้งหรือปฏิกิริยาใดๆ เคร้ง! ทำไมฉันต้องวางถ้วยน้ำชาเสียงดังเช่นนี้นะ?  ขอบคุณมาก! นอกจากคาร์ลจะรู้สึกหวาดระแวงต่อรอนแล้วตอนนี้เชวฮันที่นั่งจิบชาอยู่เงียบๆก็เริ่มมีอาการขมวดคิ้วมุ่น “ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 14 ออกเดินทาง 1 (1) “เจ้าไม่ได้มีท่าทีกังวลใจเลยนะคาร์ล” คาร์ลยิ้มรับกับคำกล่าวของบิดา ท่าทางและผิวพรรณของคาร์ลสดใสขึ้นในช่วง 2-3วันที่ผ่านมา มันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะหาทางผ่อนคลายให้ได้มากที่สุด ‘ก็ตั้งแต่ที่ฉันไม่โดนตีซะเละนั่นล่ะ’ มีฝนตกในเขตพื้นที่ของเฮนิตัสตลอดจนถึงเมื่อวานนี้ ถ้าเรื่อ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 14 ออกเดินทาง 1 (2) “ดาบ..” “หืม…อะไรนะ” “โปรดซื้อดาบให้น้องด้วยเจ้าค่ะ” ‘เด็กผู้หญิงอายุ 7 ขวบอยากได้ดาบเป็นของขวัญ?’ เมื่อเห็นใบหน้าที่ตกตะลึงเล็กน้อยของคาร์ล บาเซ็นเลยพูดขึ้น “ความฝันของลิลลี่ในตอนนี้คือการเป็นนักดาบขอรับท่านพี่” “เช่นนั้นหรือ?” คาร์ลมองไปที่ลิลลี่อย่างจริงจัง คนในตระ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 15 ออกเดินทาง 2 เพื่อให้บรรลุตามเป้าหมายที่คาร์ลตั้งใจไว้ เขาต้องเลือกการหยุดพักค้างแรมระหว่างทางก่อน ไม่มีหมู่บ้านใดที่อยู่บริเวณนี้จนกว่าจะถึงหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆกับที่คุมขังมังกรดำ เมี้ยว เมี้ยว ลูกแมวขนสีแดงจากเผ่าแมว ลูกแมวน้อย ‘ฮง’ เริ่มขยับตัวและแกว่งหางของมันราวกับตื่นเต้น นั่นเป็นเพรา ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 16 ออกเดินทาง 3 (1) “นายน้อยจะออกไปไหนหรือขอรับ?” รอนเดินเข้ามาหาเขาทันทีที่ก้าวออกจารถม้า “แล้วใครจะไปถ้าไม่ใช่ข้า?” รอนและรองหัวหน้าทหารองครักษ์ได้ติดตามคาร์ลซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุอย่างไม่ลังเล ทั้งสองล้อมรอบคาร์ลราวกับว่าโลกกำลังจะถล่มในเร็วๆนี้ แต่เขาไม่ได้สนใจมัน มีคนเดินลงจากร ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 16 ออกเดินทาง 3 (2) มุมปากของเวเนี่ยนถูกยกขึ้นด้วยความพึงพอใจ หลังจากสังเกตเวเนี่ยนแล้วคาร์ลจึงเรียกเขาอีกครั้ง “นายน้อยเวเนี่ยน” เมื่อเวเนี่ยนหันศีรษะกลับมามองที่ตน คาร์ลจึงเอ่ยถามเขาอีกครั้ง “เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือไม่?” “อืม….เป็นเช่นนั้น” คาร์ลค่อยๆคุกเข่าของตนลงเบื้องหน้าชายชรา เสื้อ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 17 ออกเดินทาง 4 “นายน้อย นี่เป็นห้องที่ดีที่สุดที่เรามีขอรับ…” “อืม…ใช้ได้ทีเดียว” ชายชราพาคณะของคาร์ลมายังโรงแรมของตน ด้านนอกของโรงแรมก็เหมือนบ้านหลังอื่นในหมู่บ้าน แต่ก็มีทุกอย่างที่ต้องการเช่นกันอาจเป็นเพราะมีพ่อค้าที่ไปเยือนดินแดนเฮนิตัสแวะพักที่โรงแรมแห่งนี้บ่อยๆ “นี่เป็นครั้ง ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 18 พบมังกร 1 (1) “…….มังกร?” “ใช่” “ข้าเคยเห็นบางอย่างที่คล้ายๆกันเพียงแค่ครั้งเดียว” ‘……คล้าย…ตูดแกนะสิ’ คาร์ลรู้ว่าเชวฮันกำลังพูดถึงอะไรเมื่อเขาเอ่ยว่าบางอย่างที่คล้ายๆกัน ในป่าแห่งความมืด เขากำลังพูดถึงสัตว์ประหลาดร้ายกาจที่อาศัยอยู่ลึกเข้าไปในป่าแห่งความมืด ท่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 18 พบมังกร 1 (2) ในขณะที่ชายชรากล่าวถึงเหล้าว่าทำไมจึงมีรสชาติดี คาร์ลก็เอ่ยชมก่อนจะยกขวดเหล้าขึ้นไปหาชายชรา “ท่านมีเหล้านี่ จำนวนมากใช่หรือไม่?” “ขอรับ…ค่อนข้างมาก” “เอาเหล้านั้นออกมาเพิ่มและส่งมันไปรอบๆเพื่อทุกคนที่นี่” “นายน้อย! ไม่จำเป็นต้อง………..” รองหัวหน้าองครักษ์ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 19 พบมังกร 2 (1) ตำแหน่งที่ลูกแมวสองตัว ออนและฮงนำลูกกลมๆสีดำนั้นมาฝังเกินความคาดหวังของคาร์ลไปมาก คฤหาสน์ของมาร์คควิสอยู่ห่างจากถ้ำของมังกร 30 เมตร ออนและฮงได้ฝังลูกกลมสีดำอยู่ห่างจากถ้ำนั้นประมาณ 50 เมตรในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้และพุ่มไม้ ทำให้อาจเป็นเรื่องยากหากใครจะพบเข้ากับลูกกลมสีดำนี ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 19 พบมังกร 2 (2) คาร์ลพูดผ่านอุปกรณ์เปลี่ยนเสียง หมอกที่ล้อมรอบเขาอยู่เริ่มขยายใหญ่ขึ้นและฮงกำลังเคลื่อนตัวไปรอบๆก่อนจะแพร่กระจายพิษเพื่อให้ศัตรูเป็นอัมพาต  คนที่ล้มลงไปจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ชั่วขณะหนึ่งแม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกตัวแล้วก็ตาม คาร์ลสบตากับอัศวินระดับสูงที่อยู่ต่อหน้าก่อนกล่าวขึ้น “ค ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 20 พบมังกร 3 (1) หลังออกมาจากคุกคาร์ลค่อยๆวางมังกรลงด้านหน้าของลูกแมวทั้งสอง “…ดูเหมือนว่ามันจะเจ็บมาก” “น่าเศร้าจัง…..” ออนและฮงเดินล้อมรอบมังกรเป็นวงกลมช้าๆ มังกรน้อยยังคงเงียบก่อนจะค่อยแยกเขี้ยวส่งเสียงขู่พวกเขา นี่อาจเป็นครั้งแรกในชีวิตที่มันเห็นอะไรอื่นนอกจากมนุษย์ คาร์ลก้มลงด ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 20 พบมังกร 3 (2) “เฮือกกกกกกกกกกกก” ลูกแมวหายใจเข้าอย่างเต็มปอดเล็กๆของมัน แต่ถึงเป็นเช่นนั้นคาร์ลก็ไม่ได้สนใจและยังคนเดินหน้าต่อไปเพราะมันจะเป็นการดีกว่าที่จะทำทุกอย่างให้เสร็จเร็วที่สุด เครื่องตัดคล้ายกรรไกรจ่ออยู่ที่ลำคอของมังกรใบมีดที่คมวับของมันสะท้อนเข้ากับแสงจันทร์และมังกรยังคงจ้องไปที่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 21 ตอบแทนบุณคุณ 1 (1) เช้าวันรุ่งขึ้น คาร์ลพยักหน้าให้แก่เชวฮันช้าๆก่อนเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำเย็นที่รอนเตรียมไว้ให้ เขานึกถึงสิ่งที่รอนได้กล่าวต่อเขาพร้อมๆกับรับรู้ความรู้สึกถึงการไหลของน้ำเย็นผ่านร่างกายของตน ‘นายน้อย..มันไม่ดีที่จะใช้เวลาไปทั้งคืนเช่นนี้ กระผมเป็นห่วงนายน้อยยิ่งนัก’ มันทำให้ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 21 ตอบแทนบุญคุณ  1 (2) อีกทั้งไม่มีทางที่พวกเขาจะคุมตัวบุตรชายคนโตของท่านเคานต์เฮนิตัสไว้ได้หากไม่มีคำสั่งจากมาร์คควิสสแตน เวเนี่ยนหรือแม้กระทั่งนายอำเภอ และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือการที่ขุนนางกลุ่มนี้ต้องเดินทางเข้าสู่เมืองหลวงตามคำสั่งของพระราชา ‘ใครจะคิดว่าขุนนางที่ดื่มเหล้าระหว่างเดินทางไปเ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 22 ตอบแทนบุญคุณ 2 (1) รถม้าที่มีตราสัญลักษณ์เต่าทองของตระกูลเฮนิตัสก็แล่นเข้าเมืองพัซเซิลตามหลังรถม้าของว่าที่หัวหน้าพ่อบ้านเช่นฮันส์อย่างช้าๆ “มันเล็กกว่าเมืองเวสเทิร์นอีก” “ใช่ๆเล็กกว่าอีก” คาร์ลพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของออนและฮงก่อนจะมองออกไปด้านนอกรถม้า ‘มันจะไม่ตามฉันเข้าไปในเมืองด้วยใช่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 22 ตอบแทนบุญคุณ 2 (2) “ตายแล้ว….แมวน้อยที่น่ารักของข้า…เดี๋ยวข้าไปหาขนมแสนอร่อยมาให้พวกเจ้านะ! นายน้อยกระผมขอตัวไปหาอะไรให้พวกเขาทานก่อนนะขอรับ?” “อืม…ตัวเจ้าก็ไปพักผ่อนได้แล้วล่ะ” “กระผมจะรีบกลับมาขอรับหากมีอะไรขาดเหลือ…” ฮันส์แจ้งว่าเขาจะรีบกลับมาหากมีอะไรขาดเหลือถึงแ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 23 ตอบแทนบุญคุณ 3 (1) แน่นอนว่าคาร์ลวางแผนให้พวกเขามีความหวังใหม่โดยไม่เปิดเผยตัวตน มันเป็นสิ่งที่เขาเรียนรู้มาจากมังกร ‘เว้นแต่พระเจ้าของพวกเขาจะเป็นคนเปิดเผยตัวตนของฉันให้ทราบ ฉันมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่รู้จักฉัน’ เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะรู้จักเกี่ยวกับตัวตนของคาร์ล มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดหรือไม่? ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 23 ตอบแทนบุญคุณ 3 (2) “นั่นคือเหตุผลที่ข้าตัดสินใจบอกท่านในวันนี้” “โอ้..จริงเหรอ? ข้าไม่รู้มาก่อนว่ารอนเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก” เชวฮันเอ่ยถามคาร์ลอีกครั้งหลังจากได้ยินคำตอบที่แสนใจเย็นแบบนั้นของคาร์ล “ทำไมท่านยังให้เขาอยู่ข้างกายท่าน? ทั้งที่เขาดูเป็นคนชั่วร้ายเช่นนั้น?” คาร์ลพ่นลมออกทางจมูกเบา ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 24 ตอบแทนบุญคุณ 4 (1) มังกรดำค่อยๆคลานกลับเข้าไปทางเดิมที่มันออกมา ในขณะที่คาร์ลจ้องมองมังกรดำที่ไม่ยอมเชื่อฟังเขาอยู่ เขาก็ยังคงได้ยินเสียงแผ่วเบาที่ดังแทรกเสียงลมแรงเข้ามายังหูของเขาได้ “……..ข…..ข้าแค่เดินผ่านมา” “เตราะ!” มังกรดำตัวน้อยสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงเดาะลิ้นของเ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 24 ตอบแทนบุญคุณ 4 (2) ชายชราคนนี้พูดแต่เรื่องไร้ประโยชน์ คาร์ลเดาะลิ้นของเขาอีกครั้งก่อนที่จะก้มลงมองโล่นิรันดร์กาลที่หน้าอกของตนเอง แสงสีเงินรอบๆตัวเขาหายไปอย่างรวดเร็ว เขามุ่งหน้าไปยังหอคอยศิลาที่ถูกสร้างไว้เพียงครึ่งและคุกเข่าลงตรงหน้าของมัน มันเป็นหอคอยศิลาที่ทำมาจากหินที่หาได้ง่ายๆตามภูเข ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 28 เจ้า 3 เอี๊ยด! เอี๊ยด! รถม้าเริ่มขยับออกตัวมุ่งไปข้างหน้า “เมี้ยว เมี้ยว” ออนและฮงแอบชำเลืองมองไปที่เทย์เลอร์กับเคจที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับพวกมันโดยที่พวกเขานั่งใกล้กันกับคาร์ล “นายน้อยคาร์ล….ท่านทราบรายละเอียดเกี่ยวกับงานพระราชพิธีหรือไม่?” คาร์ลมองไปที่เทย์เลอร์ที่ยังคงมีอาการปกติหากเท ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
Loading...