ขยะแห่งตระกูลเคานต์ (Trash of the Count’s family)

 

นิยายแปล ขยะแห่งตระกูลเคานต์ (Trash of the Count’s family)

บทนำ

เมื่อผมลืมตาตื่นก็พบว่าตัวเองอยู่ในนิยาย

(กำเนิดวีรบุรุษ)

(กำเนิดวีรบุรษ)เป็นนวนิยายที่เน้นเรื่องการผจญภัยของพระเอกและผองเพื่อน เชว ฮัน เป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ถูกส่งไปยังมิติที่ต่างออกไปจากโลกพร้อมกับบททดสอบการเป็นวีรบุรุษหลากหลายรูปแบบ ภายในดินแดนตะวันตกและดินแดนตะวันออก

ผมได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เป็นพระเอกที่ชื่อ เชว ฮัน แต่เป็นเพียงตัวขยะไร้ค่าของครอบครัวท่านเคานต์ซึ่งเป็นครอบครัวขุนนางที่ดูแลพื้นที่ของหมู่บ้านแห่งแรกที่ เชว ฮัน ย่างกรายไปถึงเพื่อเริ่มต้นบททดสอบการเป็นวีรบุรุษ

ปัญหาคือก่อนที่ เชว ฮัน จะมาเยือนนั้นหมู่บ้านที่เขาอาศัยอยู่ถูกคนจากองค์กรลับลอบสังหาร คนที่เขารักล้วนตายเกือบทั้งหมด ทำให้ เชวฮัน มีความโกรธแค้นและอาฆาต เขาพร้อมที่จะฆ่าคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทั้งหมดให้ตายตกตามกันไป

ปัญหาใหญ่กว่านั้นคือขยะโง่เง่าเช่น คาร์ล เฮนิตัส คนที่ผมครอบครองร่างอยู่ กลับไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวถึงสิ่งที่เกิดขึ้น เขาเข้าไปหาเรื่อง เชว ฮัน ก่อนที่จะถูกพระเอกของเรื่องทำร้ายร่างกายในที่สุด

“… นี่มันเป็นปัญหาแล้ว”

ผมรู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ได้ตลกเลยสักนิด มันเป็นเรื่องที่โคตรจะจริงจังเลย ผมไม่อยากโดนอัดจนเละ ! แต่มันก็น่าจะพยายามลองดูกับชีวิตใหม่ที่ได้เป็นนี้สักตั้งล่ะนะ..

 

กลุ่มลับ ขยะแห่งตระกูลเคานต์ บทที่ 1- 50    ราคา 50 kpoint

กลุ่มลับ ขยะแห่งตระกูลเคานต์ บทที่ 51-110  ราคา 100 kpoint

กลุ่มลับ ขยะแห่งตระกูลเคานต์ บทที่ 111-170 ราคา 100 kpoint

 

บทที่ 116 ยอดเยี่ยมและยิ่งใหญ่ 4 (2)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 116 ยอดเยี่ยมและยิ่งใหญ่ 4 (1)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 115 ยอดเยี่ยมและยิ่งใหญ่ 3 (2)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 115 ยอดเยี่ยมและยิ่งใหญ่ 3 (1)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 114 ยอดเยี่ยมและยิ่งใหญ่ 2 (2)

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม

 

บทที่ 1 ขยะแแห่งตระกูลเคานต์ (Trash of the Count’s family.) บทนำ เมื่อผมลืมตาตื่นก็พบว่าตัวเองอยู่ในนิยาย (กำเนิดวีรบุรุษ) (กำเนิดวีรบุรษ)เป็นนวนิยายที่เน้นเรื่องการผจญภัยของตัวละครหลัก เชว ฮัน เป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ถูกส่งไปยังมิติที่ต่างออกไปจากโลกพร้อมกับบททดสอบการเป็นวีรบุรุษหลากหลายร ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เมื่อผมลืมตาตื่น  1 (1) ชายหนุ่มรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังแตะร่างกายของเขาอย่างอ่อนโยน มือที่หยาบกระด้างทำให้เขารู้สึกถึงมือของพ่อแม่ที่ทำงานอย่างหนักและเหน็ดเหนื่อย มันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเป็นอย่างมาก “นายน้อย เช้าแล้วขอรับ..” แต่เสียงนั้นช่างกระด้างและบาดลึกนักจนเขาอดรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่าง ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เมื่อผมลืมตาตื่น 1  (2) “มันจะคุ้มค่ากับความพยายาม….” ต้องพยายามเลี่ยงสงครามที่จะเกิดขึ้นและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ในตอนนี้สถานการณ์ของเจ้าขยะอย่างคาร์ลอาจจะดีกว่าเดิมเมื่อตอนนี้เขาได้กลายเป็น ‘คิมร็อกโซ’  ตำแหน่งที่ตั้งของเมืองที่เขาอยู่ตั้งอยู่ในทวีปตะวันตกทำให้เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เมื่อผมลืมตาตื่น 2  (1) คาร์ลมองไปยังจานที่อยู่บนโต๊ะก่อนที่จะเลือกตักสลัดผลไม้หลังจากที่เติมกระเพาะด้วยซุปและขนมปังไปก่อนหน้านี้แล้วและตอนนี้กำลังจะเลือกลองชิมอาหารใหม่ๆดู ผลไม้ที่อยู่ในสลัดจานนี้มีผลคล้ายส้มแต่สีคล้ายกับองุ่นเขาพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตักเข้าปากไป “อืมมม….” รสหว ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 เมื่อผมลืมตาตื่น 2  (2) “รอน” “ ขอรับ….นายน้อย” “ทำไมเงียบไป….มีอะไรหรือเปล่า?” “ขอโทษด้วยขอรับ…นายน้อย” “ไม่ต้องขอโทษข้าหรอกนะ…” รอนมีสีหน้าที่ดูแปลกไปแต่คาร์ลไม่ได้สนใจเขาเพียงแค่เก็บเช็คที่ได้ใส่ในกระเป๋าก่อนจะนึกได้ว่าเขายังไม่ทราบวันเดือนปีตั้งแต่ที่ได้เข้ามาอยู่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ได้พบกัน 1 (1) คาร์ลมักจะคิดอะไรไม่ออกเมื่อมีอาหารที่แสนอร่อยวางอยู่ตรงหน้า เขาไม่สามารถแม้แต่จะห้ามปากของตนเองในการชื่นชมรสชาติของอาหารที่ละลายอยู่ในปากของเขาเลยสักครั้ง “อื้ม….อร่อยมาก” รองพ่อบ้านฮันส์รู้สึกตกใจกับประโยคที่ออกมาจากปากของคาร์ล ในตอนนี้คาร์ลนั่งอยู่เพียงลำพังบนโต๊ะอาหา ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ได้พบกัน 1 (2) ตอนนี้บนโต๊ะมีแต่ความว่างเปล่า กระดาษที่ถูกเขียนด้วยตัวอักษรเกาหลีอย่างเป็นระเบียบได้ถูกเผาเป็นจุณไปหมดแล้ว เขาจำเป็นต้องเผากระดาษพวกนี้เพื่อป้องกันตนเอง ในที่แห่งนี้อาจไม่มีใครรู้ภาษาเกาหลีแต่เขาก็ต้องระมัดระวัง เขาสั่งให้ข้ารับใช้ทุกคนห้ามเข้าห้องก่อนได้รับอนุญาตด้วยเช่นกัน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ได้พบกัน 2  (1) ‘เขาจะถูกไล่ออกจากประตูเมืองในตอนเช้า’ เชวฮัน มุ่งหน้าไปยังทิศทางตามที่ชาวบ้านผู้รอดชีวิตได้บอกเอาไว้ หลังจากที่เขาฝังศพชาวบ้านอันเป็นที่รักเสร็จสิ้นเขาก็มุ่งหน้าเข้าสู่เมืองเวสเทิร์นทันที เชวฮัน ถูกส่งเข้ามายังโลกใบนี้ในขณะที่เขายังเรียนชั้นมัธยม แต่เขาก็อยู่ที่นี่เป็นเวลาหล ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ได้พบกัน 2  (2) คาร์ลเดินไปตามถนนอย่างสบายๆ หากผู้ใดสังเกตเห็นว่าเป็นเขาต่างก็รีบหันหลังและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่นี่ต่างหลีกเลี่ยงที่จะเข้าใกล้เขากันทั้งนั้น ‘มันต่างจากเกาหลีจริงๆสมกับที่เป็นเมืองแห่งจินตนาการ’ คาร์ลมองไปรอบๆถนนที่เต็มไปด้วยร้านค้าย่อมๆเรียกว่าเป็นตลาดที่อยู่ในโลกจิ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ได้พบกัน 3 (1) คนเราจะมีอารมณ์โกรธปะทุขึ้นเมื่อใด? มันน่าจะเกิดขึ้นเมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับศัตรูที่แกร่งกว่าตนหรือเจอกับมนุษย์โง่เง่าน่ารำคาญที่คอยก่อกวนอารมณ์ของคุณไม่ต่ำกว่า 5-6 ครั้ง ซึ่งกรณีของคาร์ลน่าจะเป็นประการหลัง คาร์ลไปกระตุ้นอารมณ์โกรธของเชวฮันเป็นครั้งที่ 5 ก่อนจะโดนตี ‘จะกระตุกหน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ได้พบกัน 3 (2) ‘ห่างจากประตูเมืองประมาณ 100 ก้าว’ นั่นคือตำแหน่งที่เชวฮันจะกระโดดข้ามกำแพงเมือง คาร์ลจับเหล้าในมือไว้แน่นก่อนรีบวิ่งไปยังจุดที่คาดว่าจะเจอเชวฮัน ในตอนนี้มีคนอยู่บริเวณถนนรอบเมืองอยู่ไม่มากนักเพราะที่นี่เป็นย่านที่พักอาศัยทำให้คนส่วนใหญ่เลือกที่จะเข้านอนกันแล้ว คาร์ลสูดลมหายใจ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ได้พบกัน  4 เชวฮันค่อยๆพยุงร่างกายตัวเองลุกขึ้นยืนโดยอาศัยกำแพงเมืองเป็นเกาะยึด ร่างกายของเขาเซไปด้านซ้ายเล็กน้อยอาจเป็นเพราะข้อเท้าของเขาที่มีอาการบาดเจ็บ แต่คาร์ลไม่ได้เข้าไปช่วยพยุงใดๆเพราะเท่าที่ทำอยู่ในตอนนี้ก็มากเกินพอแล้ว คาร์ลบอกเชวฮันให้เดินตามเขาไปก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ที่อย ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8  เอามันออกมา 1 ตกดึกสงัด ขณะนี้รองพ่อบ้านฮันส์ยืนอยู่ต่อหน้าท่านเคานต์เดอรัช เขากำลังรายงานเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในขณะที่เคานต์เดอรัชนั่งฟังเงียบๆจนกว่าฮันส์จะรายงานจบ “นายน้อยกำลังพักผ่อนในห้อง” ฮันส์เสร็จสิ้นการรายงานก่อนที่ท่านเคานต์เดอรัชจะเอ่ยสรุปขึ้น “คนขับรถม้ารายงานว่าคาร์ลไปที่ร้ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 เอามันออกมา 2 (1) คาร์ลถือถุงขนาดใหญ่กว่าถุงเมื่อวานถึงสองเท่า ขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังยอดเนินเขาของสลัมและสองพี่น้องก็มาทักทายเขาเช่นเคย เด็กๆยังคงปิดปากเงียบเมื่อพวกเขามองเห็นคาร์ล ก่อนที่เขาจะหยิบห่อกระดาษเล็กๆ สองถุงยื่นให้เด็กๆ “รับไปสิ”   เด็กหญิงเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ เขาก้มมองเด็กหญิ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 เอามันออกมา 2 (2) “ได้ กินให้หมด” คาร์ลโยนขนมปังในถุงทั้งหมดลงในโพรงของต้นไม้โดยไม่ต้องห่วงว่ามันจะไหลเข้าไปทิศทางใด ไม่ต้องกังวลเพราะมันจะหายไปในความมืดซึ่งบัดนี้ความมืดของมันเริ่มเบาบางกลายเป็นสีเทา มันเริ่มมีแสงสว่างแล้ว ‘ฉันคิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องไปหาเงินเพิ่มแล้ว….’ คาร์ลเทขนมปังใน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 เอามันออกมา (1) รองพ่อบ้านฮันส์สั่งให้ข้ารับใช้คนอื่นไปตามเชวฮันมาแทน “ตอนนี้เขาอยู่ไหน?” “อ่า…เขาอยู่กับรอนและบารอคในห้องครัวขอรับ….” หัวใจของคาร์ลกระโดดโลดเต้นด้วยความลิงโลดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องหนังสือ อ่า….ทั้งสามคนอยู่ด้วยกันนี่เป็นสิ่งที่เกินคาดมาก “เท่าที่กระผมทราบด ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 เอามันออกมา 3 (2) [อ่านฟรี] โรสลินและล็อค หนึ่งคือเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งกำลังเดินทางกลับไปยังอาณาจักรของเธอหลังจากที่รอดตายจากการลอบสังหารและอีกคนเป็นเด็กที่ได้รับบาดเจ็บ และแน่นอนว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเขาคือทายาทของราชาหมาป่า ….มันเป็นไปได้ที่เขาอาจจะกลายร่า ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 11 เอามันออกมา 4 (1) ‘นายน้อยกระผมได้ฟังมาจากรองพ่อบ้านฮันส์แล้ว กระผม…รอน…จะทำทุกอย่างที่สามารถทำได้เพื่อให้แน่ใจว่านายน้อยจะเปล่งประกายที่สุดในเมืองหลวง’ ไหล่ของคาร์ลสั่นขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาเดินทางออกจากคฤหาสน์เฮนิตัส เขากำลังคิดถึงบทสนทนาที่เขามีกับรอนทันทีที่ตื่นมาในตอนเช้า ‘น ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 11 เอามันออกมา 4 (2) สำหรับคนที่ชอบเรื่องราวเกี่ยวกับพลังศักดิ์สิทธิ์โบราณเช่นเขานับว่าเป็นสิ่งสำคัญในการหาข้อมูลเพิ่มเติมแต่ข้อมูลเหล่านี้กลับจบลงอย่างรวดเร็ว มันกลับมาพูดเรื่องอาหารและเรื่องไร้สาระอื่นๆ คาร์ลจะต้องตัดบทการสนทนาให้เร็วที่สุด ~ ข้าไม่คิดว่าข้าจะยอมแพ้ต่อการได้ทดลองลิ้มลองรสชาต ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 12 เอามันออกมา 5 (1) [อ่านฟรี] แปะ! แปะ! แปะ! เสียงตบเบาๆดังขึ้น แม้แต่ลูกแมวที่แข็งแรงก็สะท้านได้ พวกมันยังคงจ้องไปที่คาร์ลเท่านั้น คาร์ลคิดถึงช่วงเวลาที่ได้พบกับเชวฮันเป็นครั้งแรก ตอนนั้นลูกแมวขนสีเงินที่ได้รับบาดเจ็บส่งเสียงขู่เชวฮัน ขณะที่ลูกแมวขนสีแดงเข้มกำลังสะอื้นอยู่ข้างๆ ‘ลูกแมวสีเงิน ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 12 เอามันออกมา 5 (2) บิลอสมีท่าทางชะงักนิ่งไป ขณะที่เขาถามคาร์ลที่กำลังจิบชาและมองออกไปนอกหน้าต่าง “นายน้อยดูเหมือนท่านจะเปลี่ยนไป?” เมื่อคาร์ลหันกลับมามองบิลอส เขาก็ส่งยิ้มให้คาร์ลเต็มหน้า คาร์ลลดมือของเขาไปวางที่คางพลางจ้องมองไปที่บิลอส “นายน้อยดูแตกต่างจากชื่อเล่นของท่านนัก” “ชื่อไหน? ขยะไร ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 13 เอามันออกมา 6 หลังจากที่คาร์ลสะใจได้เล็กน้อยก็ต้องเย็นวาบไปทั่วลำคอ นั่นเป็นเพราะรอนดื่มชามะนาวโดยไม่มีข้อโต้แย้งหรือปฏิกิริยาใดๆ เคร้ง! ทำไมฉันต้องวางถ้วยน้ำชาเสียงดังเช่นนี้นะ?  ขอบคุณมาก! นอกจากคาร์ลจะรู้สึกหวาดระแวงต่อรอนแล้วตอนนี้เชวฮันที่นั่งจิบชาอยู่เงียบๆก็เริ่มมีอาการขมวดคิ้วมุ่น “ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 14 ออกเดินทาง 1 (1) “เจ้าไม่ได้มีท่าทีกังวลใจเลยนะคาร์ล” คาร์ลยิ้มรับกับคำกล่าวของบิดา ท่าทางและผิวพรรณของคาร์ลสดใสขึ้นในช่วง 2-3วันที่ผ่านมา มันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะหาทางผ่อนคลายให้ได้มากที่สุด ‘ก็ตั้งแต่ที่ฉันไม่โดนตีซะเละนั่นล่ะ’ มีฝนตกในเขตพื้นที่ของเฮนิตัสตลอดจนถึงเมื่อวานนี้ ถ้าเรื่อ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 14 ออกเดินทาง 1 (2) “ดาบ..” “หืม…อะไรนะ” “โปรดซื้อดาบให้น้องด้วยเจ้าค่ะ” ‘เด็กผู้หญิงอายุ 7 ขวบอยากได้ดาบเป็นของขวัญ?’ เมื่อเห็นใบหน้าที่ตกตะลึงเล็กน้อยของคาร์ล บาเซ็นเลยพูดขึ้น “ความฝันของลิลลี่ในตอนนี้คือการเป็นนักดาบขอรับท่านพี่” “เช่นนั้นหรือ?” คาร์ลมองไปที่ลิลลี่อย่างจริงจัง คนในตระ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 15 ออกเดินทาง 2 เพื่อให้บรรลุตามเป้าหมายที่คาร์ลตั้งใจไว้ เขาต้องเลือกการหยุดพักค้างแรมระหว่างทางก่อน ไม่มีหมู่บ้านใดที่อยู่บริเวณนี้จนกว่าจะถึงหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆกับที่คุมขังมังกรดำ เมี้ยว เมี้ยว ลูกแมวขนสีแดงจากเผ่าแมว ลูกแมวน้อย ‘ฮง’ เริ่มขยับตัวและแกว่งหางของมันราวกับตื่นเต้น นั่นเป็นเพรา ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 16 ออกเดินทาง 3 (1) “นายน้อยจะออกไปไหนหรือขอรับ?” รอนเดินเข้ามาหาเขาทันทีที่ก้าวออกจารถม้า “แล้วใครจะไปถ้าไม่ใช่ข้า?” รอนและรองหัวหน้าทหารองครักษ์ได้ติดตามคาร์ลซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุอย่างไม่ลังเล ทั้งสองล้อมรอบคาร์ลราวกับว่าโลกกำลังจะถล่มในเร็วๆนี้ แต่เขาไม่ได้สนใจมัน มีคนเดินลงจากร ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 16 ออกเดินทาง 3 (2) มุมปากของเวเนี่ยนถูกยกขึ้นด้วยความพึงพอใจ หลังจากสังเกตเวเนี่ยนแล้วคาร์ลจึงเรียกเขาอีกครั้ง “นายน้อยเวเนี่ยน” เมื่อเวเนี่ยนหันศีรษะกลับมามองที่ตน คาร์ลจึงเอ่ยถามเขาอีกครั้ง “เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือไม่?” “อืม….เป็นเช่นนั้น” คาร์ลค่อยๆคุกเข่าของตนลงเบื้องหน้าชายชรา เสื้อ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 17 ออกเดินทาง 4 “นายน้อย นี่เป็นห้องที่ดีที่สุดที่เรามีขอรับ…” “อืม…ใช้ได้ทีเดียว” ชายชราพาคณะของคาร์ลมายังโรงแรมของตน ด้านนอกของโรงแรมก็เหมือนบ้านหลังอื่นในหมู่บ้าน แต่ก็มีทุกอย่างที่ต้องการเช่นกันอาจเป็นเพราะมีพ่อค้าที่ไปเยือนดินแดนเฮนิตัสแวะพักที่โรงแรมแห่งนี้บ่อยๆ “นี่เป็นครั้ง ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 18 พบมังกร 1 (1) “…….มังกร?” “ใช่” “ข้าเคยเห็นบางอย่างที่คล้ายๆกันเพียงแค่ครั้งเดียว” ‘……คล้าย…ตูดแกนะสิ’ คาร์ลรู้ว่าเชวฮันกำลังพูดถึงอะไรเมื่อเขาเอ่ยว่าบางอย่างที่คล้ายๆกัน ในป่าแห่งความมืด เขากำลังพูดถึงสัตว์ประหลาดร้ายกาจที่อาศัยอยู่ลึกเข้าไปในป่าแห่งความมืด ท่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 18 พบมังกร 1 (2) ในขณะที่ชายชรากล่าวถึงเหล้าว่าทำไมจึงมีรสชาติดี คาร์ลก็เอ่ยชมก่อนจะยกขวดเหล้าขึ้นไปหาชายชรา “ท่านมีเหล้านี่ จำนวนมากใช่หรือไม่?” “ขอรับ…ค่อนข้างมาก” “เอาเหล้านั้นออกมาเพิ่มและส่งมันไปรอบๆเพื่อทุกคนที่นี่” “นายน้อย! ไม่จำเป็นต้อง………..” รองหัวหน้าองครักษ์ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 19 พบมังกร 2 (1) ตำแหน่งที่ลูกแมวสองตัว ออนและฮงนำลูกกลมๆสีดำนั้นมาฝังเกินความคาดหวังของคาร์ลไปมาก คฤหาสน์ของมาร์คควิสอยู่ห่างจากถ้ำของมังกร 30 เมตร ออนและฮงได้ฝังลูกกลมสีดำอยู่ห่างจากถ้ำนั้นประมาณ 50 เมตรในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้และพุ่มไม้ ทำให้อาจเป็นเรื่องยากหากใครจะพบเข้ากับลูกกลมสีดำนี ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 19 พบมังกร 2 (2) คาร์ลพูดผ่านอุปกรณ์เปลี่ยนเสียง หมอกที่ล้อมรอบเขาอยู่เริ่มขยายใหญ่ขึ้นและฮงกำลังเคลื่อนตัวไปรอบๆก่อนจะแพร่กระจายพิษเพื่อให้ศัตรูเป็นอัมพาต  คนที่ล้มลงไปจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ชั่วขณะหนึ่งแม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกตัวแล้วก็ตาม คาร์ลสบตากับอัศวินระดับสูงที่อยู่ต่อหน้าก่อนกล่าวขึ้น “ค ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 20 พบมังกร 3 (1) หลังออกมาจากคุกคาร์ลค่อยๆวางมังกรลงด้านหน้าของลูกแมวทั้งสอง “…ดูเหมือนว่ามันจะเจ็บมาก” “น่าเศร้าจัง…..” ออนและฮงเดินล้อมรอบมังกรเป็นวงกลมช้าๆ มังกรน้อยยังคงเงียบก่อนจะค่อยแยกเขี้ยวส่งเสียงขู่พวกเขา นี่อาจเป็นครั้งแรกในชีวิตที่มันเห็นอะไรอื่นนอกจากมนุษย์ คาร์ลก้มลงด ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 20 พบมังกร 3 (2) “เฮือกกกกกกกกกกกก” ลูกแมวหายใจเข้าอย่างเต็มปอดเล็กๆของมัน แต่ถึงเป็นเช่นนั้นคาร์ลก็ไม่ได้สนใจและยังคนเดินหน้าต่อไปเพราะมันจะเป็นการดีกว่าที่จะทำทุกอย่างให้เสร็จเร็วที่สุด เครื่องตัดคล้ายกรรไกรจ่ออยู่ที่ลำคอของมังกรใบมีดที่คมวับของมันสะท้อนเข้ากับแสงจันทร์และมังกรยังคงจ้องไปที่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 21 ตอบแทนบุณคุณ 1 (1) เช้าวันรุ่งขึ้น คาร์ลพยักหน้าให้แก่เชวฮันช้าๆก่อนเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำเย็นที่รอนเตรียมไว้ให้ เขานึกถึงสิ่งที่รอนได้กล่าวต่อเขาพร้อมๆกับรับรู้ความรู้สึกถึงการไหลของน้ำเย็นผ่านร่างกายของตน ‘นายน้อย..มันไม่ดีที่จะใช้เวลาไปทั้งคืนเช่นนี้ กระผมเป็นห่วงนายน้อยยิ่งนัก’ มันทำให้ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 21 ตอบแทนบุญคุณ  1 (2) อีกทั้งไม่มีทางที่พวกเขาจะคุมตัวบุตรชายคนโตของท่านเคานต์เฮนิตัสไว้ได้หากไม่มีคำสั่งจากมาร์คควิสสแตน เวเนี่ยนหรือแม้กระทั่งนายอำเภอ และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือการที่ขุนนางกลุ่มนี้ต้องเดินทางเข้าสู่เมืองหลวงตามคำสั่งของพระราชา ‘ใครจะคิดว่าขุนนางที่ดื่มเหล้าระหว่างเดินทางไปเ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 22 ตอบแทนบุญคุณ 2 (1) รถม้าที่มีตราสัญลักษณ์เต่าทองของตระกูลเฮนิตัสก็แล่นเข้าเมืองพัซเซิลตามหลังรถม้าของว่าที่หัวหน้าพ่อบ้านเช่นฮันส์อย่างช้าๆ “มันเล็กกว่าเมืองเวสเทิร์นอีก” “ใช่ๆเล็กกว่าอีก” คาร์ลพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของออนและฮงก่อนจะมองออกไปด้านนอกรถม้า ‘มันจะไม่ตามฉันเข้าไปในเมืองด้วยใช่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 22 ตอบแทนบุญคุณ 2 (2) “ตายแล้ว….แมวน้อยที่น่ารักของข้า…เดี๋ยวข้าไปหาขนมแสนอร่อยมาให้พวกเจ้านะ! นายน้อยกระผมขอตัวไปหาอะไรให้พวกเขาทานก่อนนะขอรับ?” “อืม…ตัวเจ้าก็ไปพักผ่อนได้แล้วล่ะ” “กระผมจะรีบกลับมาขอรับหากมีอะไรขาดเหลือ…” ฮันส์แจ้งว่าเขาจะรีบกลับมาหากมีอะไรขาดเหลือถึงแ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 23 ตอบแทนบุญคุณ 3 (1) แน่นอนว่าคาร์ลวางแผนให้พวกเขามีความหวังใหม่โดยไม่เปิดเผยตัวตน มันเป็นสิ่งที่เขาเรียนรู้มาจากมังกร ‘เว้นแต่พระเจ้าของพวกเขาจะเป็นคนเปิดเผยตัวตนของฉันให้ทราบ ฉันมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่รู้จักฉัน’ เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะรู้จักเกี่ยวกับตัวตนของคาร์ล มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดหรือไม่? ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 23 ตอบแทนบุญคุณ 3 (2) “นั่นคือเหตุผลที่ข้าตัดสินใจบอกท่านในวันนี้” “โอ้..จริงเหรอ? ข้าไม่รู้มาก่อนว่ารอนเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก” เชวฮันเอ่ยถามคาร์ลอีกครั้งหลังจากได้ยินคำตอบที่แสนใจเย็นแบบนั้นของคาร์ล “ทำไมท่านยังให้เขาอยู่ข้างกายท่าน? ทั้งที่เขาดูเป็นคนชั่วร้ายเช่นนั้น?” คาร์ลพ่นลมออกทางจมูกเบา ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 24 ตอบแทนบุญคุณ 4 (1) มังกรดำค่อยๆคลานกลับเข้าไปทางเดิมที่มันออกมา ในขณะที่คาร์ลจ้องมองมังกรดำที่ไม่ยอมเชื่อฟังเขาอยู่ เขาก็ยังคงได้ยินเสียงแผ่วเบาที่ดังแทรกเสียงลมแรงเข้ามายังหูของเขาได้ “……..ข…..ข้าแค่เดินผ่านมา” “เตราะ!” มังกรดำตัวน้อยสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงเดาะลิ้นของเ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 24 ตอบแทนบุญคุณ 4 (2) ชายชราคนนี้พูดแต่เรื่องไร้ประโยชน์ คาร์ลเดาะลิ้นของเขาอีกครั้งก่อนที่จะก้มลงมองโล่นิรันดร์กาลที่หน้าอกของตนเอง แสงสีเงินรอบๆตัวเขาหายไปอย่างรวดเร็ว เขามุ่งหน้าไปยังหอคอยศิลาที่ถูกสร้างไว้เพียงครึ่งและคุกเข่าลงตรงหน้าของมัน มันเป็นหอคอยศิลาที่ทำมาจากหินที่หาได้ง่ายๆตามภูเข ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 25 ตอบแทนบุญคุณ 5 (1)   ตกกลางดึกสงัดในบ้านหลังเล็กๆสองชั้นในเขตชานเมืองพัซเซิล แสงสว่างเพียงแห่งเดียวในบริเวณนั้นคือแสงจากคบเพลิงที่ชั้นแรกของบ้านหลังเล็กๆที่ลอดผ่านหน้าต่างออกมา ‘เทย์เลอร์’บุตรชายคนโตของมาร์ควิสสแตนคือเจ้าของบ้านหลังนี้ และในตอนนี้เขากำลังเริ่มขมวดคิ้วมุ่น “เกิดอะไรขึ้น?” “ใ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 25 ตอบแทนบุญคุณ 5 (2)   เทย์เลอร์เงยหน้าขึ้นไปมองบ้านสองชั้นหลังเล็กๆนี้ เขารู้สึกหงุดหงิดที่มาพักที่นี่ในช่วงเวลาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เขาไม่รู้ว่าเรื่องทั้งหมดมันจะเป็นจริงหรือไม่? แทนที่จะอยู่เฉยๆกับสิ่งที่ไร้ประโยชน์นี้อาจจะเป็นการดีกว่าที่เขาจะลองไปเผชิญกับมันดู อย่างน้อยพระเจ้าแห่งความตาย ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 26 เจ้า 1 (1)   ไม่ใช่เพียงแค่สามที่ธรรมดาๆเหมือนคนทั่วๆไป หนึ่งคือมังกรดำที่ดูซื่อบื้อไปหน่อย สองคือนักบวชหญิงผู้บ้าคลั่งที่ปรารถนาการถูกคว่ำบาตรและสามบุตรชายที่ไร้ประโยชน์ของมาร์ควิสสแตน “เฮ้อ………..” คาร์ลไม่สามารถจะทำอะไรกับเรื่องนี้ได้นอกจากจะถอนหายใจยาวออกมา เขาก้มหน้าลงเ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 26 เจ้า 1 (2)   คาร์ลไม่คิดว่าการตัดสินใจขององค์ชายรัชทายาทจะเป็นเรื่องที่ผิด ใครเป็นคนสามารถตัดสินได้ว่าเขาควรใช้พลังของตัวเองแก่ผู้อื่นกัน? แน่นอนว่าหากเป็นเชวฮันหรือโรสลินก็อาจจะเลือกใช้มันเพื่อช่วยชีวิตชายชราได้ “ไม่ว่าอย่างไร….น้องชายมังกรก็ยังคงติดตามเราต่อไปใช่หรือไม่?” คาร์ลพยักห ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 27 เจ้า 2 “เข้ามาก่อนสิ” คาร์ลเดินนำพวกเขาเข้ามาในห้องโดยมีเคจผลักรถเข็นที่มีเทย์เลอร์นั่งอยู่เข้ามาภายในห้อง เมื่อเห็นเคจได้นั่งลงบนเก้าอี้แล้ว คาร์ลก็ไม่ได้สนใจที่จะไปหยิบขวดเหล้าก่อนเอ่ยถามทันที “ท่านต้องการอะไร?” น้ำเสียงของคาร์ลเรียบเย็นเช่นเดียวกับใบหน้าที่ยังคงเป็นปกติ อย่างไรก็ตามในสิ่ ...
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 28 เจ้า 3 เอี๊ยด! เอี๊ยด! รถม้าเริ่มขยับออกตัวมุ่งไปข้างหน้า “เมี้ยว เมี้ยว” ออนและฮงแอบชำเลืองมองไปที่เทย์เลอร์กับเคจที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับพวกมันโดยที่พวกเขานั่งใกล้กันกับคาร์ล “นายน้อยคาร์ล….ท่านทราบรายละเอียดเกี่ยวกับงานพระราชพิธีหรือไม่?” คาร์ลมองไปที่เทย์เลอร์ที่ยังคงมีอาการปกติหากเท ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิก เพื่ออ่าน ...
อ่านเพิ่มเติม
Loading...