EG บทที่ 277 ครอบครัวของเฝิงซิ่งไท่ไม่ธรรมดาจริงๆ (อ่านฟรี)

EG บทที่ 276 ฉลองวันตรุษจีนที่บ้านเกิด (อ่านฟรี)
EG บทที่ 278 การแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี 1 (อ่านฟรี)

 

 

แม้ว่าบ้านของลุงคนโตจะเป็นบ้านชั้นเดียว แต่พื้นที่ก็กว้างขวางมาก โดยมีพื้นที่สองสามร้อยตารางเมตร ลุงของเฝิงหยู่มีลูกชายคนเดียวชื่อว่า เฝิงต้านฮวา และคุณย่าของเฝิงหยู่ก็เสียไปเมื่อหลายปีก่อน เฝิงหยู่แทบจำอะไรเกี่ยวกับเธอไม่ได้เลย

 

เฝิงหยู่และทุกคนต่างพากันเดินเข้าบ้าน และป้าของเธอก็เตรียมอาหารกลางวันไว้ให้ ทุกคนนั่งลงเพื่อร่วมรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน

 

พอพวกเขายกแก้วเพื่อชนเฉลิมฉลอง พวกเขาก็ได้ยินเสียงสุนัขเห่าในสนาม ลุงคนโตงงมาก ไม่น่าจะมีใครมาหาเขาในช่วงเวลารับประทานอาหารแบบนี้

 

“ไม่ทราบว่าที่นี่คือบ้านของเฝิงซิ่งกั๋วหรือเปล่าครับ?”

 

“ใช่ครับ เรารู้จักกันด้วยหรอครับ?” เฝิงซิ่งกั๋วมองหน้าแขกที่มาหา เขาไม่รู้จักเลย

 

“สวัสดีครับ ผมเป็นคู่ค้าธุรกิจของบริษัทการค้าไท่หัว ผมคือเจ้าของรถจักรยานยนต์ซิ่งฟาจากในเมืองครับ ผมมาที่นี่เพื่อมาอวยพรปีใหม่ผู้จัดการเฝิง ผมนำของขวัญมาด้วย ให้ผมวางไว้ที่ไหนดีครับ?”

 

“ซิ่งไท่ ซิ่งไม่ ดูเหมือนว่าเขาจะมาหานายนะ” เฝิงซิ่งกั๋วตะโกน

 

เฝิงซิ่งไท่และเฝิงหยู่เดินออกมา เฝิงต้านฮวาก็เดินตามออกมาด้วย

 

“โอ้ ผู้จัดการเฝิงคุณอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย สวัสดีปีใหม่ครับ”

 

เฝิงซิ่งไท่มองหน้าคนๆ นี้ด้วยความงุนงง เขาไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ แต่กลับมาอวยพรปีใหม่ให้เขา และเขาก็ได้แต่ยิ้มรับเท่านั้นและกำลังจะเตรียมยื่นมือไปจับทักทายเขา

 

แต่ขณะที่เขากำลังจะยื่นไป เขาก็เห็นเฝิงหยู่ยื่นมือออกมาจับทักทายชายคนนั้นก่อน เฝิงซิ่งไท่รีบเก็บมือแทบไม่ทัน ชายคนนี้มาที่นี่เพื่อมาหาเฝิงหยู่!

 

“คุณหลิวครับ สวัสดีปีใหม่เหมือนกันครับ ทำไมถึงเอาของขวัญมาเยอะขนาดนี้ล่ะครับ?”

“ผมเอามาให้รุ่นพี่เฝิงเลยครับ โดยเฉพาะไวน์นี้ ซึ่งเป็นไวน์ที่มีส่วนผสมของยาสมุนไพรจีนจากตำรับแพทย์ยาจีนโบราณเลยนะครับ ดีต่อสุขภาพด้วยครับ”

 

“โอเคครับ ผมจะรับของขวัญเอาไว้”

 

ดูจากท่าทางแล้วคุณหลิวก็รู้ว่าเฝิงหยู่ไม่ได้มีเจตนาที่จะเชิญเขาให้อยู่ด้วย เขาจึงกลับไป หลังจากที่คุณหลิวกลับไปแล้ว เฝิงซิ่งไท่ก็ถามเฝิงหยู่ “เกิดอะไรขึ้น?”

 

“เขาเป็นตัวแทนจำหน่ายรถจักรยานยนต์ซงเจียง ผมเดาว่าเขาน่าจะได้ยินมาว่าเราจะมาที่นี่ในช่วงปีใหม่ เขาก็เลยแวะมาเยี่ยม โอ้ ของพวกนี้เป็นผลไม้สดหมดเลย รีบเอาเข้าบ้านก่อนเถอะครับเดี๋ยวจะเย็นเป็นน้ำแข็งไปซะก่อน”

 

คุณหลิวคนนี้โทรไปหาอู่จื้อกางเพื่ออวยพรปีใหม่ และรู้ว่าเฝิงหยู่เดินทางมาฉลองปีใหม่ที่นี่ เขาใช้ทุกวิถีทางเพื่อหาที่อยู่และรีบเอาของขวัญมาให้

 

เขาขับรถจี๊ป และรถจี๊ปก็ไม่มีแอร์ เขาหนาวมากจนแทบแข็ง แต่อย่างน้อยเฝิงหยู่ก็รับของขวัญของเขา บางทีปีนี้เขาอาจจะได้ข้อตกลงทางธุรกิจที่ดีขึ้นก็ได้

 

หลังจากที่เฝิงหยู่และคนอื่นๆ นำของขวัญเข้าบ้านแล้ว สุนัขก็เห่าอีกครั้ง

 

“นี่คือบ้านของเฝิงซิ่งกั๋วหรือเปล่าครับ?”

 

เฝิงหยู่ลุกขึ้นและเดินตามคุณลุงออกไปข้างนอก

 

“ผู้จัดการเฝิง สวัสดีปีใหม่ครับ บ้านน้องชายผมขายผัก  ผมก็เลยนำมาให้คุณด้วย มีทั้งต้นหอม พริกหยวก คื่นช่าย ผักโขม และก็ดอกกะหล่ำ ทั้งหมดนี่เป็นผักสดหมดเลยครับ”

 

“คุณซวี่ สวัสดีปีใหม่ ขอบคุณมากเลยครับ”

 

ทั้งสองคนพูดคุยกันเล็กน้อยและคุณซวี่ก็กลับไป คุณซวี่เป็นตัวแทนจำหน่ายเครื่องทำความชื้นและพัดลมไร้ใบพัดเฟิงหยู่

 

ก่อนที่เฝิงหยู่จะได้เข้าบ้าน เขาก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถยนต์

 

“ขอโทษนะครับที่นี่คือบ้านของเฝิงซิ่งกั๋วหรือเปล่าครับ?”

 

เฝิงซิ่งกั๋วมองหน้าหลานชาย ชายคนนี้มาหาเขาอีกแล้วหรอ?

 

“คุณซุน สวัสดีปีใหม่ครับ”

 

“ผู้จัดการเฝิง สวัสดีปีใหม่ครับ ผมนำเนื้อไก่ป่า กระต่ายและกวางมาให้คุณ และก็ยังมีห่านตัวใหญ่อีกสองตัว ซึ่งมาจากฟาร์มของผมเองครับ กรุณารับไว้ด้วยนะครับ”

 

“ได้เลยครับ ขอบคุณมากๆ เลยครับคุณซุน”

 

“ผู้จัดการเฝิงครับ ผมขายอาหารสัตว์ของยี่ห้อไท่หัว และก็เลี้ยงหมูเองด้วย เมื่อปีที่แล้วผมทำเงินได้เยอะเลยครับ ผมเลยอยากจะมาขอบคุณคุณ”

………..

สรุปแล้วมีแขกมาทั้งหมด 5 คน และบ้านก็เต็มไปด้วยของขวัญปีใหม่ ทุกคนในครอบครัวเฝิงมองหน้าเฝิงหยู่เพื่อรอคำอธิบายจากเขา

 

“คนพวกนี้เป็นตัวแทนจำหน่ายครับ ผมก็ไม่แน่ใจว่าพวกเขารู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ที่นี่ บางคนก็ขายรถจักรยานยนต์ บางคนขายเครื่องใช้ภายในบ้าน อาหารสัตว์และก็มีโรงงานทอผ้าและโรงงานผลิตถุงมือในท้องที่ ผมไม่คิดมาก่อนว่าพวกเขาจะรู้จักที่อยู่ของลุง แต่ของขวัญปีใหม่พวกนี้ก็เป็นของดีๆ ทั้งนั้น เดี๋ยวผมคงต้องให้คนของผมจัดการส่งของขวัญกลับไปให้พวกเขาบ้าง”

 

คุณปู่เฝิงพูด “ต้านฮวา พาเสี่ยวหยู่เอาของขวัญไปเก็บที”

 

เขาดีใจมากที่เห็นเขาเอาของขวัญมาให้หลานของเขา เฉพาะคนที่มีความสามารถเท่านั้นถึงจะมีคนมารอต่อคิวมอบของขวัญปีใหม่ให้!

 

พอคุณปู่เฝิงพูดจบ เฝิงต้านฮวาและเฝิงหยู่ก็รีบแบกของขวัญไปเก็บในห้องเก็บของ ผักสดและผลไม้ถูกเก็บไว้ด้านนอก

 

“พี่ครับ ผมว่าพี่น่าจะเลิกทำงานที่โรงงานนั้นได้แล้วนะครับ เงินเดือนพี่ไม่เยอะเลย และพวกนั้นก็จ่ายเงินเดือนช้าด้วย” เฝิงซิ่งไท่กล่าว

 

เฝิงหยู่พูดเสริม “จริงครับคุณลุง บ้านหลังนี้ก็อยู่ตรงข้ามโรงเรียนประถม ทำไมลุงไม่ลองสร้างบ้านสักหลังและเปิดร้านขายของ เช่น พวกร้านเครื่องเขียน ร้านขายขนม ดูล่ะครับ? ผมว่าลุงได้กำไรแน่นอน ถ้าลุงไม่อยากจัดการร้านเอง ลุงก็ปล่อยเช่าให้คนอื่นก็ได้”

 

บ้านของเฝิงซิ่งกั๋วอยู่ตรงข้ามกับโรงเรียนประถมในเขตนั้นโดยตรงเลย ซึ่งถือว่าเป็นทำเลที่ดีมากและในเมื่อมีที่ดินผืนใหญ่ขนาดนี้ ทำไมไม่หาประโยชน์จากที่ดินให้เต็มที่ล่ะ?

 

จางมู่ฮวาพูด “พี่ใหญ่ พี่ก็เป็นคนที่เคยให้เงินไปซื้อรถแทร็กเตอร์ ตอนนี้ธุรกิจของซิ่งไท่และเสี่ยวหยู่ดีมาก ในฤดูใบไม้ผลิฉันว่าเราน่าจะสร้างอาคารสามชั้นที่นี่ และเราจะติดตั้งลิฟท์และบันไดเลื่อนในอาคารด้วย แบบนี้คุณพ่อก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยเดินขึ้นลงบันไดด้วย”

 

เฝิงซิ่งกั๋วมองหน้าภรรยาของเขา และภรรยาของเขาก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี น้องชายคนรองของเขาส่งเงินมาให้ทุกเดือน และจำนวนก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกเดือน ซึ่งพวกเขาใช้ยังไงก็ไม่หมด ครั้งสุดท้ายที่เฝิงซิ่งไท่มาหาพวกเขา เขาขับรถขนาดเล็กของสหภาพโซเวียต และมาคราวนี้เขาขับรถคันใหญ่ขึ้น

 

นอกจากนี้ วันนี้ก็มีคนจำนวนมากมาส่งของขวัญให้ ดูเหมือนว่าธุรกิจของเฝิงซิ่งไท่จะประสบความสำเร็จมากจริงๆ เฝิงซิ่งไท่เคยขอให้พี่ชายย้ายไปอยู่ที่เขตเขา แต่เขาก็ไม่อยากไป เขาเคยชินกับพื้นที่แห่งนี้

 

“โอเค งั้นทำตามที่มู่ฮวาบอกละกัน แกสองคนยังไงก็เป็นพี่น้องกัน ไม่มีเรื่องที่ต้องรู้สึกอึดอัดกัน มาๆ มาดื่มกับฉันหน่อย” ปู่เฝิงเคาะโต๊ะและพูด

 

เฝิงหยู่หันไปหาลูกพี่ลูกน้องของเขา เฝิงต้านฮวา “พี่ต้านฮวา ปีหน้าพี่ก็เรีรยนจบมหาวิทยาลัยแล้ว พี่พอจะรู้หรือยังครับว่าพี่จะได้รับมอบหมายให้ไปทำงานที่ไหน?”

 

นี่คือสิ่งที่เฝิงซิ่งไท่สั่งมา เฝิงซิ่งไท่เคยคุยกับหลานชายของเขาแล้ว แต่เขาไม่อยากทำธุรกิจ เขาอยากมีรายได้ที่มั่นคงโดยการทำงานในหน่วยงานรัฐ แม้ว่าจะทำงานให้คนอื่น แต่ก็ต้องเป็นหน่วยงานที่ดี เฝิงซิ่งไท่ไม่ได้รู้จักคนเยอะ ซึ่งต่างกับเฝิงหยู่ที่มีคอนเนคชั่นมากมาย และเขาชอบโม้ว่าไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้ คือเหตุผลที่เฝิงซิ่งไท่จึงสั่งให้เฝิงหยู่จัดหาสถานที่ทำงานดีๆ ให้ลูกพี่ลูกน้องของเขา

 

“พี่ยังไม่แน่ใจเลย ก็น่าจะเป็นในพื้นที่ชนบทนี้แหละ ถ้าได้ในเมืองก็คงจะดี” สภาพความเป็นอยู่ในเมืองดีกว่าในชนบทมาก

 

“พี่อยากไปเมืองปิงหรือเปล่า? ผมมีคอนเนคชั่นที่นั่น พี่สามารถเข้าไปทำงานที่หน่วยงานรัฐของเมืองปิงได้นะครับ”

 

“ไปทำงานที่เมืองปิงหรอ? เป็นไปได้หรอ?” เฝิงต้านฮวาสนใจมาก

 

“ถ้าพี่ตกลง พี่ก็ส่งรายละเอียดประวัติของพี่มาให้ผม ผมรับปากว่าพี่จะได้ทำงานในหน่วยงานรัฐของเมืองปิงแน่นอน โอ้ แล้วพี่มีแผนกไหนที่อยากทำงานด้วยเป็นพิเศษหรือเปล่า?”

 

เฝิงต้านฮวาตาโตทันที ไม่เพียงแต่สามารถฝากเข้าทำงานที่เมืองปิงได้เท่านั้น แต่ยังสามารถเลือกแผนกได้ด้วยงั้นหรอ?

 

“พี่ทำงานในรัฐบาลเมืองได้มั้ย?” เฝิงต้านฮวาถาม

 

“ผมรับรองไม่ได้นะถ้าพี่อยากได้งานในคณะกรรมการเมือง แต่ถ้าเป็นรัฐบาลเมืองไม่มีปัญหาแน่นอน”

 

ด้วยความสัมพันธ์ของเฝิงหยู่กับจางรุ่ยเฉียง เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย จางรุ่ยเฉียงไม่มีทางปฏิเสธเฝิงหยู่อยู่แล้ว แต่ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมา เฝิงหยู่ก็สามารใช้ “เงินบริจาค” พิเศษเพื่อจัดการเรื่องงานให้ลูกพี่ลูกน้องของเขาได้อยู่แล้ว

 

ปู่เฝิงอารมณ์ดีมากเมื่อเห็นเฝิงหยู่และเฝิงต้านฮวาพูดคุยกันอย่างมีความสุข ความสามัคคีในครอบครัวทำให้เขายิ้มได้ ลูกชายคนรองของตระกูลนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ……    

   

     

EG บทที่ 276 ฉลองวันตรุษจีนที่บ้านเกิด (อ่านฟรี)
EG บทที่ 278 การแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี 1 (อ่านฟรี)

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *